Alkoholizm

Alkoholizm to choroba przewlekła, postępująca i śmiertelna, opisana w Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów. Podstawowym elementem, świadczącym o tym, że alkoholizm, mimo powszechnych stereotypów, jest chorobą świadczy to, że osoba uzależniona od alkoholu nie potrafi sama, bez pomocy innych i bez profesjonalnej terapii trwale przerwać picia, lub zmienić sposobu używania alkoholu na taki, który nie powodowałby strat i zagrożeń. Nawet, jeżeli szczerze tego chce i podejmuje ogromny niejednokrotnie wysiłek w celu uzyskania zmiany. Określenie "pierwotna" oznacza, że alkoholizm jest chorobą samoistną i nie powstaje na podłożu żadnego innego zaburzenia. Mówiąc o chorobie "postępującej" mamy tu na myśli, iż nie jest możliwe, by jej rozwój zatrzymał się na stałe na jakimś konkretnym etapie - tym bardziej nie ma mowy o zatrzymaniu na tzw. "bezpiecznym etapie". Cechą charakterystyczną nieleczonego alkoholizmu, jak każdej zresztą, nieleczonej choroby, jest to, iż pogłębia się on systematycznie, prowadząc do coraz większej destrukcji, rujnującej życie zarówno osoby pijącej, jak i jej rodziny. Ważne, by zrozumieć, iż nie jest także przesadą alkoholizmu mianem choroby śmiertelnej. Śmiertelność spowodowana tu jest zarówno bezpośrednimi skutkami zdrowotnymi chronicznego nadużywania alkoholu (marskość wątroby, rak trzustki, zanik móżdżku, zaburzenia neurologiczne, nadciśnienie itd.), jak i zagrożeniami innego rodzaju: wypadki pod wpływem alkoholu, zaburzenia psychiczne powodujące zachowania ryzykowne, próby samobójcze pod wpływem alkoholu.


"Od zniewolenia do wolności"

Alkoholizm i inne uzależnienia chemiczne(lekomania,narkomania) oraz tzw. uzależnienia niechemiczne (hazard, pracoholizm,zakupoholizm, seksoholizm) mają bezpośredni swój udział w zniewalaniu człowieka. Proces zniewolenia człowieka przez uzależnienie od środka psychoaktywnego lub zachowania nałogowo - kompulsywnego polega na postępującej utracie kontroli np. nad piciem alkoholu, zażywaniem leków(benzodiazepin), braniem narkotyków, graniem, kupowaniem. W swojej istocie utrata kontroli polega na postępującej utracie nad ilością i czasem picia, brania, grania, zażywania, kupowania. Innymi słowy osoba uzależniona potrzebuje coraz więcej czasu np. na picie alkoholu. Pije coraz częściej i więcej. Jednocześnie coraz więcej swojego czasu przeznacza na planowaniu picia alkoholu, ukrywaniu picia i konsekwencji picia. Wraz z postępującą utratą kontroli powstają i rozwijają się psychologiczne mechanizmy uzależnienia od alkoholu, do których zalicza się mechanizm nałogowego regulowania uczuć, mechanizm iluzji i zaprzeczeń oraz mechanizm rozproszonego "Ja". Wspomniane mechanizmy wraz np. z zażywaniem środka psychoaktywnego mają bezpośredni wpływ na zniewolenie człowieka, jego umysłu, duszy i ciała. Człowiek uzależniony traci kontrolę nad swoim umysłem. Umysł zaczyna osobie uzależnionej dostarczać różnych usprawiedliwień swojego picia, grania, brania, zażywania. Pojawiają się zaburzenia funkcjonowania umysłu np. zaburzenia pamięci, zaburzenia koncentracji uwagi,zaburzenia orientacji. Związku z tym człowiek traci kontrolę nad swoim ciałem. Zamiast np. iść do pracy, czy po dziecko do przedszkola uzależniony wybiera pójście do restauracji na przysłowiową "setkę".

Zniewolony mechanizmem iluzji i zaprzeczeń i np. piciem alkoholu umysł uzależnionego przekazuje do rdzenia osobowości tzw. "JA" osoby uzależnionej zafałszowane dane, a ten podejmuje błędne decyzje i kieruje uzależnionego na drogę kolejnego picia alkoholu, brania narkotyków, leków, grania itd.itp. Dla uzależnionego ważniejsze od pójścia do pracy lub odebrania dziecka z przedszkola staje się jak najszybsze zaspokojenie swojej emocjonalnej potrzeby przez wypicie alkoholu, zagranie np. na maszynie czy zażyciu kolejnej dawki leku czy narkotyku. Za tą emocjonalną potrzebą kryje się działanie mechanizmu nałogowego regulowania uczuć. Osoba uzależniona uczy się regulować swoje stany emocjonalne zażywaniem środka psychoaktywnego . To atrakcyjny sposób. Następuje po zażyciu szybka zmiana, poprawa samopoczucia. Dlatego uzależniony przestaje się uczyć alternatywnych naturalnych sposobów poprawy swojego nastroju, samopoczucia. Zna tylko jeden sposób przez zażycie środka psychoaktywnego.Stąd np. obserwowany u wielu osób uzależnionych deficyt radzenia sobie ze swoimi uczuciami, z rozpoznawaniem uczuć i ich z wyrażaniem oraz okazywaniem uczuć. Dlatego osoby uzależnione cechuje niedojrzałość emocjonalna, nie radzenie sobie z własnymi uczuciami w różnych sytuacjach życiowych, tych trudnych, ale też tych zabawowych związanych z zagospodarowywaniem czasu wolnego.

Uzależnienie sprawia, że człowiek uzależniony nosi w sobie zaniżoną samoocenę i zaniżone poczucie własnej wartości, czuje się gorszy i nic nie wart. Sięga więc po środek psychoaktywny aby się lepiej poczuć. Psychologiczne mechanizmy uzależnienia powodują, że osoba uzależniona jest z dezorientowana wewnętrznie nie potrafi odróżnić poczucia własnej wartości od poczucia mocy. Człowiek uzależniony zaczyna to co nienormalne traktować jako normalne, a to co normalne jako nienormalne. Następuje wewnętrzna dezintegracja tzw."JA". Uzależniony nie wiek kim jest? i jaki jest? Zatraca swoją tożsamość.

Program terapeutyczny naszego ośrodka jest ukierunkowany na udzielanie osobom uzależnionym profesjonalnej pomocy w celu uwolnienia umysłu, duszy i ciała od środków psychoaktywnych, nałogowej logiki myślenia i innych nałogowo - kompulsywnych zachowań. A wszystko po to, żeby człowiek odzyskał wolność, czyli w pełni świadomie dokonywał trafnych wyborów w swoim życiu, aby uwolnił się w swoim życiu od wszelkich uzależnień. Aby zaczął żyć w zgodzie z samym sobą i otaczającym go światem.